Ogórek to smaczne, soczyste warzywo, które świetnie nadaje się na mizerię, sałatki i do bezpośredniego spożycia. Ogórki możemy uprawiać samodzielnie w ogródku, na działce, w doniczce czy pod folią — i jest to naprawdę proste, nawet jeśli dopiero zaczynasz swoją przygodę z grządką. Rodzina dyniowatych nigdy nie była tak wdzięczna dla ogrodnika!
Odmian ogórków jest naprawdę dużo. Są ogórki nadające się do kiszenia i konserwowania, do przetworów oraz do spożycia na świeżo. Dzisiaj skupimy się na tej ostatniej grupie, choć po drodze wspomnimy też o odmianach wszechstronnych. A więc jakie odmiany ogórka wybrać na mizerię, kanapki i do surówek? Oto 5 najlepszych, polecanych odmian ogórków do bezpośredniego spożycia — plus garść praktycznej wiedzy o uprawie, podlewaniu i nawożeniu!
Ogórek GRACIUS GŁADKI F1 Gruntowy Sałatkowy (Cucumis sativus)
Ogórek Gracius jest odmianą średniowczesną i jedną z tych, które warto wybierać, gdy zależy nam na pewnym, obfitym plonie bez zbędnych kłopotów. Jej niezwykle istotną cechą jest to, że zawiązuje owoce bez zapylenia — to tak zwana odmiana partenokarpiczna, co w praktyce oznacza, że nie musisz liczyć na pszczoły w swój ogórka. Owoce są duże, długie ok. 18–20 cm, o smukłym, cylindrycznym kształcie. Mają gładką, błyszczącą i ciemnozieloną skórkę. Skórka jest bardzo delikatna, więc ogórki te można jeść bez obierania — ogromna zaleta, gdy chcesz szybko przyrządzić sałatkę czy mizerię. Niezwykłą zaletą odmiany Gracius jest to, że owoce są pozbawione goryczki, a więc mają bardzo smaczny, soczysty miąższ. Poza tym wytwarzają bardzo małe komory nasienne, dzięki czemu stanowią idealny składnik sałatek. Można je również pokroić w plastry i zamrozić. Odmiana ta charakteryzuje się wysoką odpornością na mączniaka rzekomego oraz parcha dyniowatych, co przekłada się na spokojniejszy sezon bez konieczności sięgania po chemiczne środki ochrony roślin. Gracius Gładki F1 bardzo dobrze plonuje i jest wyjątkowo plenna — ogórki są gotowe do zerwania od połowy lipca do przełomu sierpnia i września. Przy zbiorach warto pamiętać, że ogórki można zbierać nawet dwa razy w tygodniu, żeby nie dopuścić do przerośnięcia owoców.
Ogórek TESSA Długi Gruntowy Sałatkowy (Cucumis sativus)
Ogórek Tessa to odmiana wczesna, która zachwyca już od pierwszych tygodni sezonu. Jego największą zaletą jest to, że bardzo silnie rośnie oraz wykazuje odporność na choroby: kanciastą plamistość liści, parcha dyniowatych czy groźnego mączniaka prawdziwego i rzekomego. Dzięki tej odporności na choroby nie wymaga wzmożonej ochrony chemicznej — roślina sama radzi sobie z niejednym problemem. Owoce Tessy są bardzo smaczne: ogórki osiągają długość od 18 do 22 cm, mają smukły, wyrównany kształt i soczysty miąższ. Owoce są łagodne w smaku oraz zupełnie pozbawione goryczki. Mają małą komorę nasienną, dlatego odmiana ta świetnie sprawdza się w sałatkach czy mizerii — to prawdziwy sałatkowy faworyt. Tak jak poprzednia odmiana ma delikatną, błyszczącą skórkę bez brodawek, dlatego nie wymaga obierania. Ogórka Tessa można także mrozić. Najlepsze efekty uprawowe daje posadzony pod niskimi osłonami: pod folią lub cienką włókniną, choć świetnie sprawdza się też w gruncie.
Ogórek DELICIUS Gruntowy Sałatkowy (Cucumis sativus)
Odmiana Delicius to średniowczesny ogórek, który wyróżnia się na tle innych naprawdę efektownym wyglądem. Charakterystyczne są jej owoce, cechujące się wyraźnymi, jaśniejszymi smugami na skórce zajmującymi nawet 2/3 powierzchni i ciągnącymi się przez całą długość owocu — na tle ciemnozielonej barwie skórki wyglądają naprawdę apetycznie. Ogórki te dorastają do długości 16–18 cm, w kształcie są regularne i cylindryczne. Skórka jest prawie całkowicie gładka z nielicznymi wypustkami i nie ma tendencji do żółknięcia — owoce długo zachowują świeży, handlowy wygląd. Delicius jest odmianą bardzo plenną, co oznacza obfity plon przez cały sezon. Delicius ma bardzo smaczny, soczysty miąższ i jest przeznaczony do bezpośredniego spożycia, choć w przetwórstwie doskonale sprawdza się w mrożonkach. Jeśli szukasz odmiany, która łączy ładny kształt z wysokim plonem — Delicius to strzał w dziesiątkę.
Ogórek pod osłony sałatkowy Telegraph Improved (Cucumis sativus)
Telegraph Improved to ogórek o bardzo długich owocach, które dorastają nawet do 50 cm — to prawdziwy gigant wśród ogórków sałatkowych! Można go uprawiać zarówno pod osłonami (w tunelu lub szklarni), jak i w gruncie. Owoce Telegraph Improved dojrzewają umiarkowanie wcześnie i wyrównanie, co ułatwia planowanie zbiorów. Kolor skórki jest ciemnozielony i błyszczący, a sam owoc ma smukły, elegancki pokrój. Oczywiście jest to ogórek świetnie nadający się na sałatki i mizerię — można go jeść ze skórką, bo jest cienka i delikatna. Uprawa szklarniowa czy tunelowa pozwala cieszyć się plonami wcześniej i przez dłuższy sezon, co w naszym klimacie bywa na wagę złota.
Ogórek melonowy CAROSELLO BARESE (Cucumis flexuosus)
Ogórek melonowy to stosunkowo nowa odmiana na polskim rynku, będąca ciekawostką z rodziny dyniowatych. Rodzi owoce smakiem przypominające ogórki sałatkowe, ale wyglądem zaskakujące — mają zielonkawobiałą skórkę, a na ich powierzchni widać wyraźne podłużne żebrowanie i delikatne omszenie. Nadaje się nie tylko do bezpośredniego spożycia, ale także do produkcji sałatek i surówek czy jako dodatek na kanapki. Owoce Carosello Barese możemy sukcesywnie zbierać od lipca do września — regularne zbiory sprzyjają owocowaniu i utrzymaniu wysokiego plonu. Niestety nie nadają się jednak do długotrwałego przechowywania, więc najlepiej spożywać je surowo, zaraz po zerwaniu. Uprawa ogórka melonowego przebiega podobnie jak ogórka gruntowego: wymaga ciepłego, zacisznego i nasłonecznionego stanowiska oraz żyznej, wilgotnej i przepuszczalnej gleby.
Polecane odmiany ogórków do kiszenia i konserwowania — co warto wiedzieć?
Skoro już wiemy, które ogórki królują w sałatce i mizerii, warto zatrzymać się przy odmianach kiszonych i konserwowych — bo ogórki gruntowe mają w tej kwestii naprawdę wiele do zaoferowania. Odmiany ogórków gruntowych najlepiej sprawdzają się właśnie w tym zastosowaniu: mają twardą, grubobrodawkową skórkę z białymi kolcami, która podczas kiszenia lub pasteryzowania nie rozmięka i zachowuje przyjemną chrupkość. Owoce są krótkie, zwarte i wyrównane — co bardzo ułatwia pakowanie do słoików. Jeśli chcesz kisić ogórki lub je konserwować, szukaj odmian, które producent wprost opisuje jako konserwowe lub do kiszenia i konserwowania.
Wśród polecanych odmian ogórków tego typu na szczególną uwagę zasługują mieszańce F1 — F1 to odmiany selekcjonowane z dwóch linii rodzicielskich, co gwarantuje wyrównane owoce i wysoki plon w każdym sezonie. Odmiany partenokarpiczne świetnie się tu sprawdzają wszędzie tam, gdzie zapylenie przez owady jest utrudnione, choć do kiszenia często wybiera się też odmiany wymagają zapylenia, bo dają owoce o intensywniejszym smaku. Warto też zwrócić uwagę na odmiany odporne na mączniaka prawdziwego i parchę dyniowatych — dzięki temu roślina bez problemu plonuje przez cały sezon, nawet w niekorzystnych warunkach. Ogórki gruntowe do konserwowania zbieramy, gdy osiągają odpowiednią długość owocu — zbyt długo pozostawione na pędzie mają tendencję do przerastania na grubość i tracą na jakości. Nadaje się do kiszenia przede wszystkim taki owoc, który ma zielony, twardy miąższ i jeszcze nie zdążył wypełnić nasionami całej komory. Ogórek siewny w wersji grubobrodawkowej to klasyczny wybór do słoika — sprawdzony przez pokolenia i niezawodny w każdej spiżarni.
Uprawa ogórków krok po kroku — podlewanie, nawożenie i odporność na choroby
Uprawa ogórków to przyjemność, ale roślina potrzebuje kilku rzeczy, żeby naprawdę się odwdzięczyć obfitymi plonami. Ogórki uprawiać można w gruncie, pod osłonami, w tunelu szklarniowym, a nawet w dużej doniczce na tarasie — są zadziwiająco elastyczne. Uprawa ogórków w szklarni czy pod folią daje nam przewagę temperaturową na starcie sezonu i chroni przed kapryśną majową pogodą.
Pierwsza zasada: podlewać regularnie i obficie. Ogórki to warzywa, które uwielbiają wodę — ale nie tolerują zastojów. Nawadniać najlepiej przy podstawie rośliny, unikając moczenia liści, bo mokra powierzchnia liści to zaproszenie dla chorób grzybowych. Gleba powinna być stale wilgotna, próchnicza i zasobna w składniki pokarmowe. Nawożenie warto rozłożyć na cały sezon: na starcie dajemy kompost lub obornik, a potem regularnie dokarmiamy azotem i mikroelementami — roślina potrzebuje pełnego menu, żeby zawiązywać dużo kwiatów żeńskich i owocować bez przerwy. Pamiętaj, że kwiatów żeńskich na pędzie powinno być jak najwięcej — to właśnie z nich rozwijają się owoce.
Przy wyborze odpowiedniej odmiany zawsze zwracaj uwagę na odporność na choroby: odmiany odporne na mączniaka prawdziwego i parcha dyniowatych znacznie ograniczają stres związany z ochroną plantacji. Ogórki gruntowe wysadzać można rozsadę po 12–15 maja, gdy miną Zimni Ogrodnicy, lub wysiewać nasiona bezpośrednio do gruntu w ciepłą, osłoniętą grządkę. Regularne zbiory — najlepiej co 2–3 dni — sprawiają, że odmiana wczesna i późna plonuje bez przerwy aż do jesieni, nagradzając ogrodnika obfitymi plonami przez całe lato.
Ważne!
Wysiew ogórków do gruntu najlepiej zacząć po ustąpieniu przymrozków w połowie maja. Wielu ogrodników uważa, że wysiewać nasiona warzyw wrażliwych na przymrozki należy po tzw. „Zimnych ogrodnikach", których data przypada od 12 do 14 maja.
